به قول قيصر امين پور :


 با سلام و آرزوی طول عمر                    که زمانه اين زمان نمی دهد


 اينجا کماکان بهار است اما : بدون ارديبهشت .....


 


 غروب ، شعله به سر داشت پشت جاده ی چشمت


 مسير فاصله می سوخت در اراده ی چشمت


 صدای پای همان اسب های تند لگد زد


 به بخت قلعه ی من ـ آخرين پياده ی چشمت ـ


             *        ‌‌‌*         ‌*


 آهای دورترين جدّ هفت پشت غزلها !


 نمی شناسی ام آيا ؟ منم ! نواده ی چشمت


 که طفره رفتی ام از ارث غمزه های هميشه


 که عاق کردی ام از پلک های ساده ی چشمت


 مرا به سمت تبرها اگر چه ريشه دواندی


 درخت ماندم و بر پای ايستاده ی چشمت


 هنوز می شود از زخم های قلب شکسته


 به عمق حادثه پی برد از براده ی چشمت


              *        ‌*        ‌‌*


 فقط بدان که غرور تو سالمرگ غزل بود


 که در قرونِ به تاريخ سر نهاده ی چشمت


 هنوز شاعر معصوم در گناه نشسته


 به جرم طفل نگاه حلال زاده ی چشمت....


 


 

   + سودابه مهیجی ; ٤:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۳/٩
    با يار آشنا سخن آشنا بگو ... ()