از دور بوسه بر رخ مهتاب...

(( خوشتر از شب های مهتاب بهار        عالمی دیگر کجا دارد خدا؟...))

                                                                                                                                                                                               فریدون مشیری

   آغوش اگر وانکنی رو به تن ماه

   محبوب تو را میبرد این ابرِ هر از گاه

   با یک قدح تشنه به بزمش برو امشب

   این باده ی سیمین که فروریخته در چاه...

   ای عکس فراوان شده در برکه و در نهر!

   ای دورِ ابد مانده و نزدیکِ بناگاه !

   در دسترس شوق من و نبض غزلها

   گاهی بنشین ...منعکس و روشن و دلخواه

   در شب به شبِ هستی من حادثه تر شو !

   تکرارترین باش و درخشان و فراراه !

   فانوس دعاهای شبانگاه دلم باش !

   تا سر زدن روشنی از ظلمت جانکاه ...

   * * *

   شبهای بهاران و فروغ تر مهتاب...

   شاعر چه کند با دل بی طاقت خود... آه !

   + سودابه مهیجی ; ٧:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/۱/۱٦
    با يار آشنا سخن آشنا بگو ... ()