چه زود پرپر شد لحظه های خوب بهار...

سلام بعد از مدتها غیبت با سه بیت اومدم...نمیدونم میشه بهش گفت غزل یا نه....

 

حتی نخواست تن به نسیم سحر دهد

از انحصار پیرهن کهنه وارهد

تا راز عاشقانه ی آغوش خویش را

با شانه های محرم من در میان نهد...

افسوس ! عشق ، خلوت دلخواهِ خود نشد

فرصت چه تنگ بود : ز گهواره تا لحد !!

                                                                 

                

 

* دوستانی که سهوا لینکشون پاک شده به من  اطلاع بدن تا مجددا ادرسوشون رو اینجا درج کنم.*

   + سودابه مهیجی ; ۸:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۳/٢۱
    با يار آشنا سخن آشنا بگو ... ()