(( اين روزها که می گذرد هر روز

    در انتظار آمدنت هستم

    امّا

                 با من بگو که آيا من نيز

                                         در روزگار آمدنت هستم ؟ ))

                                                                                     قيصر امين پور

 اولا سلام. دوما اين غزل تقديم به صاحب همه ی لحظه ها و چشم انتظاری ها و جمعه های ناتمام...

          غروب های تلاطم                                                                      

                                                                                                              

 برای از تو سرودن چقدر ديرم من

 چقدر پيش بلندای تو حقيرم من

 ببار حرمت معصوم لحظه ی باران !

 که مثل کام ترک خورده ی کويرم من

 غروب ها که به يادت بهانه می گيرم

 و از تلاطم اين روزگار سيرم من ؛

 هزار رکعت غم نامه از تو می خوانم

 هزار سجده پر از تو وناگزيرم من ـ

 که در قنوت فقط با خدا گلايه کنم

 که بی بضاعت ديدار تو فقيرم من

 به حرمت تو و اين جمعه های خسته قسم !

 فقط برای تو اينقدر سر به زيرم من !                   

 فقط برای تو اين بيت ها پر از بغضند

 و در تبانی ثانيّه ها اسيرم من

 بهار های پياپی چقدر بی روحند

 و بی وزيدن چشمت چه زمهريرم من

 غروب شد که دلم باز عاشقانه سرود

 غروب شد که دوباره بهانه گيرم من

 دوباره : بانگ اذان ...

                     بغض های مفرط ...

                                                  آه...

 چقدر پيش بلندای تو حقيرم من...

***************************************************

متلاطم باشيد اما فقط برای عشق...

   + سودابه مهیجی ; ۱٢:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۳/٧/۱٢
    با يار آشنا سخن آشنا بگو ... ()